Ontladen deel 2

Verslag van een tweede uitwisselingsles over "ontladen"

Op 3 maart kwamen we opnieuw bij elkaar voor ‘Ontladen deel 2’ – en ook deze keer raakten we nauwelijks uitgesproken.

De sessie begon met een uitnodiging tot zelfregulatie: de camera uitzetten als dat fijn voelt, bewegen, aarden, een diepe zucht nemen. Want het onderwerp vraagt iets van ons zenuwstelsel – en we mogen even de tijd nemen ons daarop voor te bereiden.

Kwetsbaar Begin

Als rode draad door de sessie liepen drie fragmenten als ‘sneaky preview’ uit het boek Kwetsbaar Begin over pre- en perinataal trauma, dat in ca. juni 2026 zal worden gepubliceerd bij uitgeverij Samsara (het is al te reserveren via internet). Ze lieten zien hoe ontlading er in de praktijk uit kan zien: soms als hevige, spontane schokken in arm en schouder die jarenlange pijn doen verdwijnen; soms als een hand die thuis stilletjes begint te tikken en uitgroeit tot een uur van schokken en spierkrampen; soms als een lichaam dat zich opspant in een yoga-achtige houding en dan – eindelijk – hard begint te schreeuwen van protest en woede.

Ontlading heeft veel gedaanten. En ze zijn allemaal geldig.

Uitwisseling

Een deelnemer deelde zijn verhaal en beschreef hoe zijn lichaam aanvankelijk verleerd had om spontaan te bewegen – diep bevroren, geen opening. Wat hielp, was niet dúwen, maar vragen: Wat wil mijn lijf me vertellen? Pijn als signaal, niet als vijand.

Hij noemde het ‘hyperfocus zonder angst’: langdurige, liefdevolle aandacht richten op een plek in het lichaam – “alsof dat gedeelte je kleine kindje is” – totdat er veiligheid ontstaat. Dat kost tijd. Soms uren. Vroeg trauma kan lichaamsdelen als het ware ‘verlijmen’ en ze ook buiten het bewustzijn plaatsen. Die lijm lost niet op met snelheid, maar met consistentie en terugkeer.

Het Safe and Sound Protocol (SSP) was voor hem de brug naar de eerste echte trillingen. Na 3,5 jaar gericht werken aan pre- en perinataal trauma ervaart hij ze nog steeds, maar is hij veel beter in staat ze te reguleren en er minder door ontregeld te raken.

Andere bijdragen

Een zin die bij velen sterk resoneerde: “Wat ik wil, voelt verkeerd, maar is niet verkeerd” – een kernzin over aanpassing aan vroeg trauma.

Iemand wees erop dat aanpassing vaak betekent dat je jezelf niet kunt zijn, al vanaf pre-verbale leeftijd, en dat dat diep verweven kan raken in de cellen. En dat het zenuwstelsel alleen toelaat wat het aankan – veiligheid vergroot bewustzijn, en ook andersom.

Een andere deelnemer bracht een zin in die velen herkenden: “Ik voel iets, maar ik kan het niet aantonen.” Je zou kunnen zeggen: de vroegste vorm van gaslighting. Hij koppelde dit aan een vroege gebeurtenis, iets dat in de preverbale geschiedenis gebeurd zou kunnen zijn, waar het lichaam nu nog op reageert, maar waar de “denkhersenen” geen directe toegang toe hebben, want die waren in die tijd nog niet “online”.

Weer een andere deelnemer beschreef hoe een ontlading na werkstress krachtig voelde, maar gevolgd werd door dagen van herstel – stemmingswisselingen, energieverlies, verkoudheidssymptomen. Zijn interpretatie: het lichaam ruimt oude zooi op.

Jaaaa, en iemand wees op een bijzondere vorm van ontlading: het alsnog afmaken van bewegingen die ooit onderbroken of verboden werden – trappen, wegrennen – die het lichaam spontaan wil herhalen.

Gekoppeld aan de opmerking “Ik voel iets, maar ik kan het niet aantonen” vroeg iemand zich af of ze nu wel of niet pre- of perinataal trauma had meegemaakt. Het antwoord: hoewel de vraag begrijpelijk en menselijk is, hoef je dat niet per se te weten. In ieder geval niet om je welkom te mogen voelen in onze groep. Het kan ook lastig te achterhalen zijn en dat kost ook weer veel energie. Wat onze groep betreft: als je je herkent in de beschrijving van GHIA, ben je welkom, ongeacht je precieze geschiedenis.

Tot slot

Mooi om zo met elkaar dit thema opnieuw te verkennen en samen te dragen wat gedeeld werd. De diepgang van de gesprekken en de vragen die nog openstaan, vragen om meer ruimte. Daarom komt er waarschijnlijk een derde uitwisseling over ontladen, stay tuned!